KSU - Antypody

Na antypodach - głębiej niż sen Mojego mózgu - gdzie rodzi się śmierć Szalony kapłan w świątyni łez Składa ofiarę z rozdartych serc Na antypodach - głębiej niż sny Biję pokłony złudzeniom swym Jestem ofiarą i własnym katem Okrutnym błaznem w domu rozpaczy Na antypodach - głębiej niż śmierć Mojego mózgu - gdzie rodzi się sen Ludzie bez oczu, ludzie bez ust Krążą bez celu, krzyczą bez słów Szalony kapłan - rozdawca życia Kamiennym nożem - rozsiewa śmierć Ludzie bez twarzy - tańczą wśród ruin Martwe kamienie - witają dzień