L.U.C. & Rah - Hemoglobina

porzucone miasta płaczą wieczorami boniechcąconamalowały swym dzieciom czarno-białe perspektyw tłoporzucone miasta płaczą wieczorami boich dzieci uciekły do królestwa zdobionego w szkłoich dzieci uciekły daleko stądporozrzucane obcej nocy nucąulice mego miasta w mej hemoglobiniemomenty mego miasta wyświetlone jak w kinieulice mego miasta podarte jak ja..tkwie w tym tlenie jak w szkłach piachulice mego miasta w mej hemoglobiniemomenty mego miasta wyświetlone jak w kiniechodniki mego miasta leżą podeptaneprzez nowe nogi mi nie znanelaternie mego miasta świecą światłem chwil, które umarłyjego fontanny płaczą - za braćmi których ukradł świat elitarnyulice mego miasta szeleszczą w deszczuulice mego miasta splecione żółcią seledynowego słońcaulice mego miasta podarte jak ja..tkwię w tym tlenie jak w szkłach piachrahim:nie, bezwzględnie nie pozwólcie na toja jako ostatni pertraktatorziemio, mówię do niej, ona milczywraz z nią wyeksportowani tubylcyw nowym kryterium ceglane imperiumzyskało miano unijnych peryferiówżałość idzie tu na całośćbo chyba mało was tu zostało co?persony zniknęły w ulic tego miastazostała garstka wielkości naparstkamatko! ziemio! przyjdź ich pogłaskaći pozwól ponownie się do twoich łask wdać