Łucznik: Nie pomyślałbym

Nie wszystko złoto, co się świeci, a hajs nie leci z nieba
Pracuję na przyszłość mych dzieci, mi wiele nie trzeba
Do szczęścia, szczerze, wystarczy mi ich uśmiech
Nieraz sam z bezradności łzy wylewałem w poduszkę
Nad Twoim łóżkiem, gdy śpisz to tatuś czuwa
Jestem przy Tobie, choć fizycznie mnie nie ma
Dla Was to mógłbym swe flaki wypruwać
Żebyście nie musieli nigdy Wy tonąć w problemach
Jaka jest cena, byśmy mogli być razem?
Jaka jest cena byśmy byli na co dzień?
Proszę Was, nigdy nie rezygnujcie z marzeń
Życie nie raz pokaże, że wszystko zdarzyć się może
Niech będę ja dowodem na to i żywym przykładem
Jeszcze rok temu o tym bym nie pomyślał
Ciężko odnaleźć się, pomimo tego daję radę
Muzyka nigdy nie była mi aż tak bliska

Nigdy bym o tym nie pomyślał, to proste przecież
Próbuję wciąż odnaleźć przystań, w tym wielkim świecie
Nigdy bym o tym nie pomyślał, czy pomyślałbyś?
Nie bój się ruszyć z miejsca, powiedz kiedy, jak nie dziś?
Nigdy bym o tym nie pomyślał, to proste przecież
Próbuję wciąż odnaleźć przystań, w tym wielkim świecie
Nigdy bym o tym nie pomyślał, czy pomyślałbyś?
Nie bój się ruszyć z miejsca, mordo kiedy, jak nie dziś?

Jak nie dzisiaj to jutro, a miało być na wczoraj
Ile się będę zbierał po niewłaściwych wyborach?
Znów nie ta pora, a w kolorach, przecież miało być
Emocji dawka spora, chora huśtawka, nie chcę tak żyć
Kto by pomyślał? Będzie jak ma być, bo jak inaczej?
Po prostu życie od lat to dla nas ma wiele znaczeń,
Kto by pomyślał? Jestem, znaczę coś więcej niż nic
Najgorzej jak bańka pryska, wszystko to na wodę pic
Już nie chcę dłużej tak żyć, mówiłem wiele razy
Nie chcę, by dłużej tak często smutek gościł na twarzy
Chcę marzyć z całych sił, garściami brać wszystko co trzeba
Z myślami się tam chłopak bił, coś wznosi go do nieba
To ta potrzeba, ten wewnętrzny głos chce żebym pisał
To ta potrzeba, na samotność nie pomaga cisza
Kto by pomyślał, dzisiaj nic nie wygląda tak samo
Życie się toczy swoim torem, nic nie planowano.

Nigdy bym o tym nie pomyślał, to proste przecież
Próbuję wciąż odnaleźć przystań, w tym wielkim świecie
Nigdy bym o tym nie pomyślał, czy pomyślałbyś?
Nie bój się ruszyć z miejsca, powiedz kiedy, jak nie dziś?
Nigdy bym o tym nie pomyślał, to proste przecież
Próbuję wciąż odnaleźć przystań, w tym wielkim świecie
Nigdy bym o tym nie pomyślał, czy pomyślałbyś?
Nie bój się ruszyć z miejsca, mordo kiedy, jak nie dziś?