MARK MANTRA - Oda do ulotności

Nigdy niech nie braknie w nas tej krwi
Która rzuca nas w objęcia wszystkich dzikich chwil
I niech zdumienie nie raz jeszcze zdobi twarz
Jak te zmarszczki, wszystkie blizny, które definiują nas
Gdy za nami wspomnień tęcze, a przed nami ciągle więcej
Czuję to jak nigdy przedtem - jestem dzieckiem gwiazd
Zasłużyłem by być chwilę tu, ale ona po mnie idzie znów
Żalu nie mam, nie
Czy boję się, już nie wiem sam

Kocham Cię i nie muszę tego mówić
Doskonale o tym wiesz
Zmieni mnie w gwiezdny pył, radiowe fale
Odzobaczę wszystko wnet