Martyna Jakubowicz - Stłucz szybę i wyrzuć klucz

Swą władzę dobrze znasz
swą władzę dobrze znasz
gdy z nieba wali grad
i trudno dalej grać
w ciemności kryjesz twarz

Poznałeś tyle dróg
poznałeś tyle dróg
ścisnąłeś tyle rąk
opiłeś się jak bąk
a w księdze rośnie dług

Przekraczasz każdy próg
przekraczasz każdy próg
uważnie patrzy świat
z pałaców i zza krat
już pora spłacić dług

Obnosisz się jak król
przyszedłeś niby król
dla pokonanych wróg
noc czarna niby kruk
niedługo koniec ról

Jak długo trwa ten mrok
to męczy słaby wzrok
więc szybę w oknie stłucz
za siebie wyrzuć klucz
do słońca jeden krok