Michał Bajor - Żal mi nadziei

Żal mi nadziei, co się nie spełniłyżal niałych płatków, co pomknęły w dal,żal mi tych dziewczyn, które się spóźniłyna karnawału najpiękniejszy bal Żal mi okazji, które zmarnowałemprzez chwile tremy, co dopadła mnie,żal mi tych listów, których nie wysłałem,podpisywanych: miła kocham cię Dlatego przeżyć chcę do cna to wszystko, co mi życie niesie, gdy młoda wiosna bzami gra, gdy się zapala wczesna jesień By nie żałować wierszy niespełnionych,nie minąć nuty, która szuka słówi dotknąć białych ramion wyrzeźbionychw światłości, która nie powróci znów...Żal mi nadziei, co się nie spełniłyżal wczesnej iosny, gdy dojrzewa liść,żal mi tej drogi, którą mgły spowiły,którą w nieznane nie umiałem iść Żal mi tych losów, których nie kupiłema przecież wygrać mógłby każdy z nich,żal mi tych włosów, których nie tuliłemi nawet dostrzeec nie umiałem ich Więc chcę do bólu przeżyć to co jeszcze z życia mi zostało, żeby wspominać było co żeby się nic nie zmarnowało By czas jaskrawy dognać i przegonićżeby nie stchórzyć, nie pójść drogą złąi aby jednej chwili nie uronićz wielkiej podróży, w której jestem wciąż Żal minadziei, co się nie spełniły...