Mirek Bregu - Wściekłe psy

Robi byle co, byle jak, byle tylko jakoś żyć.
Bez szans bo nie wierzy w nic.
Snuje się bez celu, chce pogadać - nie ma z kim.
Już nie jest tym, kim był.
Mówili o miłości... z nimi ruszył zmieniać świat.
Był ich zanim dotknął krat.
Wtopił się ze strachu w dziką sforę głodnych hien.
Odpuścił...
Najzwyczajniej sprzedał się!
Chce się tylko bić, byle jak, byle z kim, o byle co
Był kimś - dzisiaj rzeźbi dno.
Wszystko w nim rozdarte, już go nie zna Anioł Stróż.
Dla siebie umarł już.
W tej dżungli słaby nie ma szans,
Mocniejsi biją mocnych, inni giną tak, czy tak.
Dopóki jeszcze szczerzą kły,
Muszą się ustawić,
By nie toczyć wiecznie bitw.
Jak wściekłe psy!