Molesta - Świat da się lubić

Zwykle gniew to mój motyw i kpię z głupoty Ale dziś nie o tym, dziś chcę poczuć dotyk Tego co doje komfort mojej psychice Ty mówisz, że nie wolno, ja kocham te ulice Kocham to miasto, jego klimat, trzymam I nie zapominam co daje mi kopa Rozjebka total, wchodzimy na mikrofon Kontakt z ludźmi, którzy przyszli po to To uśmiech córki, kiedy wracam z trasy To miłość, kobieta, której nie brak klasy Lato na osiedlach, grill - te sprawy Widok Warszawy nocą od strony Pragi Tu nówki skoki z łyżwą błyszczą Na tych systemach niejedno mi wyszło To smak chwili, smak Holandii Pęka filis turlany na udach Kubanki To jest ukłon w stronę ludzi dzięki którym I gest w stronę wszystkich chwil dzięki którym Świat da się lubić, świat, świat da się lubić Świat da się lubić, da się lubić To jest ukłon w stronę ludzi dzięki którym I gest w stronę wszystkich chwil dzięki którym Świat da się lubić, świat, świat da się lubić Świat da się lubić, da się lubić Raz poszedłem z nią do parku, wiesz, potrenować jogę Ja skręciłem, ona posmarowała miodem Słońce spływało za bloki, pachniało jaśminem Tak trwaliśmy, stres kojąc winem I zniknęły gdzieś problemy i lęki Bez granic pochłaniał nas wielki błękit Nic więcej mi nie trzeba, po prostu się przytul Tak trwaliśmy gdzieś daleko od tego syfu W polski hip-hop odzyskałem wiarę Kiedy Szczurek przyniósł bity to dostałem ciarek Siedzieliśmy na zapleczu w Hemp Szop'ie Dziś uśmiecham się słysząc tamte wersy pod blokiem Ostatnio jadłem obiad z matką Powiedziała, że się cieszy, że nie stoję już pod klatką Że przeszedłem od słów do czynów Cztery słowa - jestem z ciebie dumna synu! To jest ukłon w stronę ludzi dzięki którym I gest w stronę wszystkich chwil dzięki którym Świat da się lubić, świat, świat da się lubić Świat da się lubić, da się lubić To jest ukłon w stronę ludzi dzięki którym I gest w stronę wszystkich chwil dzięki którym Świat da się lubić, świat, świat da się lubić Świat da się lubić, da się lubić Jeśli mówisz świat, on da się lubić A gdy on mówi, pozwól mu przemówić Wciąż go niszczymy, a on łaskawie W obawie o nas chce nas przekonać Że to my sami tworzymy swój problem Zapominając często co dobre Zmęczeni sobą, głupotą innych Nie szukaj winnych ciesz się tym co masz Wtedy pokonasz myśli pognite Możliwości są nie spożyte Będąc pod wpływem całego tego syfu Dodaj swemu życiu trochę kolorytu Szkoda przecież popytu na planecie ziemi By to co trwałe w pył zamienić Orientuj się, bo łatwo się zgubić Świat jest dla tych, którzy chcą go lubić To jest ukłon w stronę ludzi dzięki którym I gest w stronę wszystkich chwil dzięki którym Świat da się lubić, świat, świat da się lubić Świat da się lubić, da się lubić To jest ukłon w stronę ludzi dzięki którym I gest w stronę wszystkich chwil dzięki którym Świat da się lubić, świat, świat da się lubić Świat da się lubić, da się lubić