Tekst piosenki
Razi mnie w oczy, kiedy patrzę na tych
Co robią wszystko byle nie robić nic
Po najmniejszej linii oporu, tylko jakim kosztem
Z tej życia lekcji, uwierz, swoje wyniosłem
Nie rozumiem jak można sobie wszystko lekceważyć
Gardzić tym, czym stwórca nas obdarzył
Młodzież dzisiaj propaguje nonszalancję
Ostali się jednak też ci, co mają wyższe aspiracje
Niejedno dziecię zagubione w dużym świecie
Błędnie je postrzega, nie rozumie, o co biega rozumiecie
Jesteśmy we wszechświecie, kosmos nie tak odległy
Kogo nazywasz kosmitą? sami nimi jesteśmy
Wszystko ma taki, a nie inny kształt
Wszyscy pracujemy na całokształt
Ty też możesz do tego się przyczynić
Czas najwyższy odpowiednie kroki poczynić
Ten świat jest nasz, ciągle chodzisz po nim, a
Niszczysz go tak, jakby nic nie znaczył
Dopiero, jak zostanie po nim pusty ślad
Docenisz, jak był w twoim życiu ważny
Z zachwytu pięć razy dziennie padam na twarz
Przed Bogiem, w podziękowaniu za ten świat nasz
Jak powiedział Vienio - możliwość wachlarz
Możesz mieć wszystko, nawet to co w snach masz
Na kawałku skały zawieszonym w próżni
Piękno polega na tym, że jesteśmy różni
Nie chcę się spóźnić, żyję każdym momentem
Ten jeden rejestruje w tym pokoju ze sprzętem
Dźwięk to prezent, głęboko w to wierzę
Chcesz argument? sprawdź dokonał sumę
Nie stać mnie na pas, żyję na pełny etat
Może też tak zrób jeśli coś jest nie tak
To jest nasz świat, nasze życie, tyle jesteś wart
Ile potrafisz dać żeby żyć w dobrobycie
Wszelakiej formy, chcesz być szczęśliwy
Zdrowy i odporny na to wszystko co daje tobie otoczenie
I jego zło, które łatwo jest czynić, nie ma miejsca na optymizm?
Pytam z jakich względów, czy tak trudno jest wybaczać albo przyznać się do błędów
Ile łatwiej by nam było gdyby zamiast nienawiści światem rządziła miłość
Ten świat jest nasz, ciągle chodzisz po nim, a
Niszczysz go tak, jakby nic nie znaczył
Dopiero, jak zostanie po nim pusty ślad
Docenisz, jak był w twoim życiu ważny
Jak ty w siebie wierzysz szczerze
To i ja w ciebie wierzę
Młody jesteś, walczysz dzielnie
To zapewne wreszcie swego dowiedziesz
Jak i ja dowiodłem, żyjąc godnie
W zgodzie z godłem
Czy przyjacielem jesteś mym, czy też wrogiem
Tak czy inaczej i za ciebie czynię modłę
Chcesz znać prawdę, czy tylko jej namiastkę
Nie jesteś Bogiem, lecz jego pierwiastkiem
Mijają lata, lepsze czy gorsze
Teraz doceniam te rzeczy najprostsze
W nich powoli jedność odnajduję źle się czuję kiedy dzień zmarnuję
Dziś szczerze współczuję tym z brakiem wyobraźni
W kręgu przyjaciół zawsze z gestem przyjaźni
Człowiek z czasem więcej docenia
To nadaje sensu istnienia
To najlepszy czas dla nas na reakcję
Tylko razem mamy szansę ten świat na lepsze zmienić
Nim jak powiedział Jędker, to wszystko szlag trafi
Polak potrafi, mówimy starszym, młodym
Razem z Wacem i Włodim, to dobrej woli
Wspólne ognisko, chcesz w tym uczestniczyć
Więc zajmij własne stanowisko
Ten świat jest nasz, ciągle chodzisz po nim, a
Niszczysz go tak, jakby nic nie znaczył
Dopiero, jak zostanie po nim pusty ślad
Docenisz, jak był w twoim życiu ważny
