Tekst piosenki
Nie wiem czy z namowy świętych, czy też same tego chciały sentymenty ni powiędły jak umiały. Wcześnie rano jakby pękły tak o wschodu jasnej porze, sentymenty mi powiędły jak najgorzej Śladem bladej koronczarki ja kobieta chodzę smutna bez przymiarki jak poeta Sentymenty mi powiędły siadły, zbladły, oniemiały, a ja tak je hodowałam przycinałam, podlewałam... sentymenty mi powiędły - świat mój cały. Wcale nie przez zapach mięty wcale nie sentymentalnie, sentymenty mi powiędły racjonalnie ! Takie czułe, takie smętne- prawda chorowały nieraz - sentymenty mi powiędły i co teraz ? Śladem bladej koronczarki ja, kobieta, chodzę smutna bez przymiarki jak poeta Sentymenty mi powiędły, siadły, zbladły, oniemiały, a ja tak je hodowałam, przycinałam, podlewałam... Sentymenty mi powiędły Świat mój cały.
