Pod Budą - Stoimy przed lustrami

Stoimy przed lustrami naszych dninie wiemy co się w nocy przyśnić możeprzed nami jesień jednakowych chwilza nami życia niezgryziony orzech Stoimy przed lustrami naszych dnina twarzach czterech, cztery łzy zostałybo spełnić nam nie dano tamtych chwilbo rzucić je kazali albo pójść Więc idziemy drogą upatrzonych celówktóre bliskie tak, a tak skrywanewięc idziemy chociaż nas niewieluwiec myślimy chociaż to wzbraniane Zamykamy w dłoniach rąbek tajemnicyco przetrwania uczy w czas niedolii śmiejemy się by nic nie krzyczeći kłamiemy że nas nic nie boli Stoimy przed lustrami naszych dni...