Różanek - Pożary

Jałowe pola w nas
jak po wypalaniu traw,
szumi czas.
Ty wolna jak ptak, a ja
wolny, bo pamięć RAM
już nie ta.

Inny w nas płynie walc,
lecz mimo straconych szans
i kiepskich kart
w talii wciąż czeka as,
wciąż jakaś nuta w nas
czysto gra.

Lubimy biec pod prąd,
na cztery łapy upaść,
zdobyć horyzont
i tłuc głowami w płot,
gdy uchylona furtka o krok.

Stać mnie na wiele,
roztopię w nas twardą stal,
odnajdę w popiele
żar, dowiem się jak
żywy płomień umyka nam.

Stać cię na wiele,
rozpalisz w nas nawet głaz
nim uleci z dymem
łaskawy nam czas,
nim pożary pójdą w las.

Nim ognia który zgasł
ze świecą przyjdzie nam
szukać (w nas)...

Rozpalmy choćby most,
niech serca jak na alarm
biją w niebogłos,
w proch obróćmy niezgody kość,
słomiany rzućmy zapał na stos.

Stać cię na wiele,
rozpalisz w nas nawet głaz
nim uleci z dymem
łaskawy nam czas,
nim pożary pójdą w las.

Stać cię na wiele,
rozpalisz w nas nawet głaz
nim uleci z dymem
łaskawy nam czas,
nim pożary pójdą w las.