Sarsa Markiewicz - Carmen

Cała piękna bez litości wciągnie cię na dno.
W tym uśmiechu niedosłownym możesz znaleźć ją.
W potłuczonych szklanek dźwięku i tam gdzie cichy szept.
W polnych kwiatach, płatkach śniegu możesz znaleźć ją.
To Carmen - nie zabieraj mnie na dno.
Powtarzał: Carmen, jesteś gorsza niż całe świata zło!

W ramiona weź ją i ostatni raz
Tańcz do melodii, którą ci gra.
W ramiona weź i ukołysz jej strach,
Tańcz do melodii, którą ci gra.
To twoja Carmen - nie zabieraj mnie na dno.
Powtarzał: Carmen, jesteś gorsza niż całe świata zło!

Zaprowadzi ciebie do niej jedna z wielu dróg.
Smutna, nieodwzajemniona, twój największy wróg.
To Carmen - nie zabieraj mnie na dno.
Powtarzał: Carmen, jesteś gorsza niż całe świata zło!

W ramiona weź ją i ostatni raz
Tańcz do melodii, którą ci gra.
W ramiona weź i ukołysz jej strach,
Tańcz do melodii, którą ci gra.
To twoja Carmen - nie zabieraj mnie na dno.
Powtarzał: Carmen, jesteś gorsza niż całe świata zło!

Ti ri ti ri ti ri am
Gdzieś za rogiem jesteś tam.
Moja Carmen skrada się po cichu, wiem...
W ramiona weź, w ramiona weź,
Ukołysz jej strach.

W ramiona weź ją i ostatni raz
Tańcz do melodii, którą ci gra.
W ramiona weź i ukołysz jej strach,
Tańcz do melodii, którą ci gra.
To twoja Carmen - proszę zabierz mnie na dno.
Powtarzał: Carmen, jesteś gorsza niż całe świata zło!

I weź ukołysz jej strach
Tańcz do melodii, którą ci gra.
W ramiona weź i ukołysz jej strach
Tańcz do melodii, którą ci gra.

Ta twoja Carmen, Carmen.
Carmen, nie zabieraj mnie na dno.
Powtarzał: Carmen, Carmen...