Underground - J-33

Jak się czuł ten człowiek kiedy brał na siebie winy nasze
Ty odchodzisz i mówisz: nie znam go
Jego radość i beztroska ustąpiły w tło
Płakał często i strach rozrywał jego serce
Natchniony duchem w końcu odnalazł drogę swą
Ten równy gość urobił rogatego
A gdy szedłeś obelżywe zło, tępy wzrok, twarz zmęczona
Tam gdzie drzewo malowane krwią
Oddałem ci dziś winę swą
A gdy szedłeś obelżywe zło, tępy wzrok, twarz zmęczona
Tam gdzie drzewo malowane krwią
Oddałem ci dziś winę swą
Moja miła, za rękę szarpnij mnie nim popełnię zło