Wd-oS - Wróci

Ta, odszedł człowiek, umarł człowiek,
Ja już nie wrócę, w myślach jestem zagubiony,
Rozmawiam z Bogiem, już się nie kłócę,
Umarłem dawno przed własną śmiercią, ta, nie dowiesz się o co poszło,
Ja wiem napewno, ktoś się zmienił, popadłem w zamęt,
Nic nie słychać, w oczach ludzi jestem chamem,
W sercu dawno usycham,
Chciałbym oddychać tak jak wcześniej - wspólnym powietrzem,\n Myśli pozytywne mieć, zajęte ręce,
Coraz częściej widzę sens nie ma granic,
To jakbym uratowała człowieka, później go zabił,
Ta, czas leczy rany, gówno leczy! nie w tym przypadku,
Rozpieprza jeszcze bardziej, człowieka i gubię nastrój, zgubiłem wszystko dawno, wiesz? Już nic nie widzę, czas biegnie równo z nami i niszczy obietnice, ja zostanę sam tu z moją Małą, czasem myślę; wiesz co? zostałem sam, już dawno wracam na ósme piętro, ta.. zostałem sam, już dawno wracam na ósme piętro.
Odszedł człowiek, umarł człowiek,
Ja już nie wrócę, w myślach jestem zagubiony,
Już się nie boję, nie mam gdzie uciec,
Męczyłem się z kimś obok na codzień,
Teraz zostałem tylko sam, pamiętajcie proszę.
Odszedł człowiek, umarł człowiek,
Ja już nie wrócę, w myślach jestem zagubiony,
Już się nie boję, nie mam gdzie uciec,
Męczyłem się z kimś obok na codzień,
Teraz zostałem tylko sam, pamiętajcie proszę.