Ankh - Bez imienia

Oto jest chwila bez imienia, Drzwi się wydęły i zgasły. Nie odróżnisz postaci w cieniach, W huku jak w ogniu jasnym. Wtedy krzyk krótki zza ściany, Wtedy w podłogę skałą I ciemność płynie jak z rany I w łoskot wozu ciało. Wyrwana z ram istnienia Chwila bez imienia Wyrwana z ram istnienia Chwila. Oto jest chwila bez imienia, Wypalona w czasie jak w hymnie. Nitką krwi jak struną za wozem, Wypisuje na bruku swe imię. Wypisuje swe imię... Wyrwana z ram istnienia Chwila bez imienia Wyrwana z ram istnienia Chwila...