Anthurium - Bia

Gdy zamykam oczy, nastaje mrok,
Wtedy widzę ją jak biegnie odważnie i zwinnie,
Jej mądry wzrok przenika mnie,
Wiem, że ona zna moje myśli,
Gdyby tylko mogła powiedziała by.
Nie bój się, nie lękaj się,
Jestem tuż obok, jestem tuż obok
To moja wilczyca niczym matka czuwa,
Biała wilczyca pośród zimnych, ludzkich serc,
Ona wie, że razem jest łatwiej,
Ona wie, że razem jest łatwiej.
Zabili jej szczenię, czułam jak płakała,
Wyła do księżyca, ten jej tylko obiecał
Że wszystkie gwiazdy, wszystkie gwiazdy nieba,
Będą jej świeciły.
Już nie boje się, nie lękam się,
One są tuż nad tobą, one są tuż nad tobą.
A gdy śmierć zaprosi mnie do tańca,
Zamkną się moje bezsilne oczy,
Wiem, że wilcza będzie nad mym grobem,
Wiem, że będzie czuwała.
Już nie boje się, nie lękam się,
Nie jest mi zimno.
Już nie boje się, nie lękam się,
Nie jest mi zimno.