Closterkeller - Agnieszka

Pobiegłam przez zamglony mrok Gdzie stoi Twój dom Teraz w nim tylko cisza mieszka Na imię miałaś Agnieszka I taki dziwny wzrok Ty zawsze byłaś inna Przewrotna i niewinna I zimna tak jak skała Wtedy ostatni raz Cię żegnałam...W starym lustrze Uwięzione z drugiej strony ram Widziałam - umierało moje drugie Ja Chciało krzyczeć Gdy powstałaś taka biała Chciało uciec Gdy śmiertelnie całowałaś. A ja tu stałam !Ty zawsze byłaś inna Przewrotna i niewinna I zimna tak jak skała Nie wierzyłam, gdy to powiedziałaś :Gdy nadejdzie czas Biały ogień w nas Smak gorącej krwi Spojrzyj prosto i W lustrze tam już nie będziesz Ty !Rozbijając szkło Nie słyszałam nawet śpiewu krwi Ogarnęło mnie takie wielkie Nic Dziś rozumiem już - Teraz we mnie mieszkasz Odtąd idę drogą twojej misji Agnieszko !I to ja teraz jestem inna !Jak Ty przewrotna i niewinna !I tylko dziwnie zimna gdy Zamiast mnie w lustrze jesteś Ty !I gdy nadchodzi czas Biały ogień w nas Smak gorącej krwi Zamiast mnie w lustrze jesteś Ty !