Des Moines - Zosta

Pióro odłożyłem na bok, chłodny powiał wiatr Wieczór na ulice spłynął, księżyc wkradał się powoli w sad Pomyślałem czas na sen, na odpoczynek czas Ktoś nieśmiało w drzwi zapukał, ktoś nieśmiało dotknął moich warg Zostań chociaż dzień Dawno tu nie było twojej dłoni Oddam ci twój sen Oddam ci ostatnich wierszy strony Przygotuję kawę jak za dawnych dobrych lat Zostań chociaż dzień Nie odpowiem na pytania, wszak znasz już moje łzy Nieźle piszesz o miłości, wiesz w tych wszystkich wierszach jesteś ty Napisałem tysiąc wierszy, by je spalić jednego dnia Poszły z dymem gorzkie słowa, poszedł z dymem zapomniany czas