Edyta Geppert - Cyrk

Hej, drodzy Państwo, już za chwilę Jednych to śmieszy, innych wzrusza Róże, anioły i motyle Magik wyciągnie z kapelusza Oto nadchodzi, orkiestra tuż Zachwyt widowni - jak nosi frak Ktoś rzuca różę z bocznych lóż A mistrz się kłania, daje znak I nagle w dłoni mu zakwita Burzą fioletu i czerwieni Wspaniałość kwiatów rozmaita Którą za chwilę w ptaka zmieni Bo to jest cyrk, wesołe łzy Od braw widowni namiot drży Cekiny, złoto, świateł blask Lew na huśtawce, bicza trzask W za dużych butach ryży Bim Niezłym aktorem kiedyś był Romeo, Hamlet, Konrad, Cyd Już nie pamięta tego nikt Pod maską błazna chowa twarz Przyjrzyj się dobrze - znasz ją, znasz Bo to jest cyrk, muzyka gra I gorzki uśmiech, wesoła łza Nie ma strachu, ni ryzyka Panowie, panie i panienki Tygrys nie gryzie, kozły fika Chociaż treserka jest bez ręki Oto na koniu dyrektor sam W ręku ma władzę i bicze dwa Falują biusty pięknych dam A tam, w orkiestrze, cicho gra Za rudą małpkę dziś przebrana Śmieszna garbuska, płacząc skrycie Która jest właśnie zakochana I już nie magia to, lecz życie Bo to jest cyrk...