Grammatik - A wy

Jak Molesta obniżam próg tolerancji Dziś wielu gamoni chce się wbić do naszej branży Niejeden sapie, bo ja zarabiam na rapie A im często życie wręcza lewy papier Brak pomysłów na to, co w życiu robić Jak długo można o biura szlifować chodnik Pan w gajerze płacze nad swoim losem Podły świat go zdusił i podstępnie sprzedał kosę Zmęczony wszystkim dalej szuka swojej szansy Bo musi walczyć o te słupki w bilansie Gubi ostrość, rozum zawiesza na kołku A cel chce osiągnąć w najgorszy sposób My idealiści z własnymi marzeniami Wy roboty systemu często przegrani To dwa różne światy istniejące obok siebie Więc nie wchodź w ten, który nie jest dla ciebie Ty po robocie parkujesz na Foksal Jak chcesz zbajerzyć dupę to wrzucasz jej dropsa Ja na ustawkę podjeżdżam osiemnastką Ruda z Colą, spacer przez miasto Hajs i wolność z takim przybyłeś zamysłem Przegapiłeś moment, gdy cię porwał system I przeklinasz to miasto, te ulice Ja na tych ulicach co roku palę znicze Ty inaczej rozumiesz słowo sukces Sypiesz dziwkom kreski na lustrze Dzielisz to kartą najlepszą z kilku A one chwalą twój garnitur, co?Jestem pewien, to jest nasze miejsce Gonię marzenia i zaniedbuję resztę Nagiąć umysł, dać z siebie jak najwięcej Nagrać rap, wziąć córkę na ręce Czujesz to pod skórą na wyczucie Co jest rapem a co pop-kulturą My już czyści nie wiesz o czym mówię To delikatny temat, kto powiela schemat a kto coś umie Panu ładny na bankiecie w towarzystwie Takich jak my chałturników z nazwiskiem Nie w takich miejscach mieszka kreatywność Jednak Erato z krzykiem stamtąd dawno uciekła My? łobuziaki, którym Bóg dał wrażliwość Wy? oportuniści, którym los dał możliwość Nie każdy pomysł na siebie jest mądry Nie każdy rap, który się sprzedał jest dobry Kumaj muzyka miasta w jego światłach dojrzewa Bez świateł mediów i tak wielu ją wybiera O własnych siłach zaczynaliśmy od zera Przystaw ucho do ulicy usłyszysz nas jeszcze nieraz