Jacek Kaczmarski - Barykada (

Tym galeonem barykady Planetę ognia opływamy Nic nie widzący, niewidoczni -Przejrzyste cienie dni.W popiołu plusz się zapadamy,W który zmieniły się pokłady,Niebo się coraz wyżej złoci,Okręt nabiera krwi.Unoszą nas ceglane fale -Piętnastoletnich kapitanów W spełnienie marzeń o podróżach W nietknięty stopą świat.I byle prędzej, byle dalej,Wczepieni w burty potrzaskane Nim ciało całkiem się zanurzy W ciszę bezdenną lat.Map popalonych czarne ptaki Krążą dokoła gniazd bocianich,Z których nikt nie zawoła - ziemia!By zerwać nas ze snu.Inne dziś nas prowadzą znaki,My już dla świata - niewidzialni -I jeden tylko zbudzi hejnał Żelazne kule głów.Tubylec się perłami poci Tam, gdzie zielona i głęboka Rzeka wśród palm leniwie gada,Że nadpływamy - my:Niosący w darze huk i pocisk,Śmierć niezawodną w mgnieniu oka Z którego cała nam wypadła Planeta - grudka krwi.