Jacek Kaczmarski - Teodycea

Łotr umarł tak, jak żył:Nóż wciąż mu w karku tkwił,Gdy do Bram Nieba stukał.Otworzył Święty Piotr- Ty przecież jesteś łotr,Więc czego tutaj szukasz?- Mnie klecha mówił, że Z grzeszników składa się Cały nasz ludzki Kościół.Zerwany wiatrem liść -Już nie wiem dokąd iść.Może byś mnie ugościł?Rzekł Święty Piotr - no cóż.Wyciągnę ci ten nóż I wchodź, duszyczko płocha.Nie takim tu jak ty Już otwierałem drzwi.Bo Pan Bóg wszystkich kocha.Spoczywa łotr wśród chmur Na materacu z piór,Koi go lira tkliwa...Wtem widzi, że tuż, tuż Ów, co mu w kark wbił nóż -Też rajskich dóbr zażywa.Zakrzyczał łotr brzęk lir:Co robi tu ten zbir?Wszak zadźgał mnie, gadzina!Czy to nagroda za Złem zwyciężanie zła?Czy Raj to, czy melina?Klucznik mu na to rzekł:- Czyśćcowy życia bieg Przepełnił się cierpieniem.Wiec choć odtrącić mógł,Wolał was dobry Bóg Skazać na - Przebaczenie...