Justyna Steczkowska - Terra

Jak modlitewny młynek wiruje.
Błękitne oko w kosmicznej zupie.

Rodzimy się z kości i krwi
Drobni jak pył w skali wszechrzeczy
I chcemy żyć jak długo się da
A los, jeśli zły, niech omija nas

Tkwimy w imadle obu biegunów
Planety spiętej w talii równikiem
Nim miniemy, jak mija wszystko
My - wędrujący w czasie od eonów byt

Rodzimy się z kości i krwi
Znaczący nic w skali wszechrzeczy
I chcemy żyć, ci z wiosek i miast
A los, jeśli zły, niech omija nas

Jesteśmy tu by zestarzeć się
W pielgrzymkach do miejsc, gdzie chowa się sens
Dobrzy i źli, sługa i pan
Po prostu chcą żyć jak długo się da

Żyć
Żyć
Żyć
Po prostu żyć
Żyć
Żyć
Żyć
Po prostu dalej
Żyć
Żyć
Żyć
Jak długo się da
Żyć
Żyć
Żyć
Jak długo się da