Kabaret Lo - Szachy

Na swej wielkiej szachownicy,
Za zdarzeń anem,
Los ustawia kukiełki drewniane.
Znowu stają przy sobie, pozornie bezduszne,
Zwykłych szachów szeregi posłuszne.
Na bezkresnej platformie
1000 drewnianych graczy
Staje w miejscach, które los im wyznaczył.
I za chwilę gra już rozpocznie się!
Jeden będzie królem!
Drugi pionkiem w grze!
Ty nie będziesz królem,
Ty nie będziesz panem,
Czcić nie będą cię kukły drewniane.
Musi ktoś być na dole, aby inny był górą,
Więc będziesz pionkiem posłusznym figurom!
Takie losu zrządzenie niech cię nie zastanawia,
Wszak nie tylko los grę całą ustawia.
I reguły gry nie dotyczą cię.
Ty masz słuchać, bowiem jesteś tylko
Pionkiem w grze!
Czasem błyśnie odmiany nadzieja spóźniona
Gdy figury się zmieniają na tronach.
Umarł król niech więc rządzi następny wybrany,
Zabrzmią głosy pochlebców drewnianych.
I już wiesz, choć dotychczas może nie rozumiałeś,
Że grasz w grę, którą dawno przegrałeś.
I że naprawdę już nic nie zmieni się.
Król, jest królem,
A ty tylko pionkiem w jego grze!
A nawet jeśli przejść przez równinę
Cudem będzie ci dane,
Nie łudź się, że zostaniesz hetmanem.
Na fotelu z oparciem wyzłoconym nie siędziesz,
Tak jak król już nigdy pionkiem nie będzie!
Więc wykreśl tysiąc fałszywych z gruntu
Prawd tego świata,
Bo tylko w bajkach pion królowi daje mata!
Gra ma inne prawa,
Inne życie ma.
Będziesz pionkiem tak dla ciebie skończy się
Gra!
I znów na pustej szachownicy,
Za zdarzeńsanem,
Los rozstawi nowe kukły drewniane.
I od nowa znów gra rozpocznie się.
Znów ktoś będzie królem,
A ktoś pionkiem w jego grze!