Karcer - Moje Miasto

Oto jest moje miasto
Zapomniany szary kosmos
Ile razy wjeżdżam na tę stację - gaśnie wiara
Wolałbym się tu nie zatrzymywać, nigdy tu nie stawać
Przy ulicach stoją szare domy
W domach szarzy ich mieszkańcy
Zapomniani, bezpieniężni, bezrobotni, bez miłości
Bez pomysłów i nadziei, bez współczucia i litości
Moje miasto umiera
Moje miasto jest chore
Dzieci dyszą bez przyszłości
Rzucają kamieniami, napadają w ciemności
To miasto starych, i tych bez powodzenia, i tych co umierają
Ci co mogą trochę kradną, inni po prostu uciekają
Moje miasto żyje w stresie
Musi to odreagować
Nigdy nikomu nie patrz tu w oczy
Żeby nie prowokować
Gwarancja by przeżyć? Ciągle siedź w domu
Na wołanie nie odpowiadaj
Nie prowokuj Policji wołaniem o pomoc
Bo uderzy i powie: spierdala