Karramba - Memento mori

To kolejny drink dzisiejszego wieczora, moja psychika naprawdę jest chora.
Siedzę sam zamknięty w pustych czterech ścianach, sam aż do samego rana.
Już nie pamiętam kiedy ostatni raz się śmiałem, nie pamiętam kiedy dobry humor miałem.
Wciąż mnie męczą i dręczą koszmarne wspomnienia, z dnia na dzień coraz gorzej nic się nie zmienia.
Wszystko dobrze kiedy jestem razem z kumplami, zupełnie gdzie indziej jestem wtedy myślami, ale wracam znów do domu skazany na wspomnienia, już dłużej nie wytrzymam tego bólu i cierpienia.
Ukradli mi mój skarb, rzecz zupełnie bez cenną - mojego syna i znęcają się nade mną bardzo źli ludzie, bez mózgu i bez serca których pustym umysłem kieruje pieniądz - morderca.
Nienawiść ciągle wzrasta i nigdy nie minie memento mori wy pazerne świnie.