Kris Pastor: Kula

Mój wiek wieku ćwierć
Mój bunt pokonał śmierć
Mój dom to moja twierdza
Musze w nim wszystko mieć
Mój lek szczery rap,
który trafia do serc szczerych
to nie tak, że dzielą nas jakieś bariery
To sugestie tworzą bestie, budzą herezje
Ja wiem kim jestem
Od źródła gdzie wypływam wielu ma amnezje
I życie swe przegrywa przez nie
Ascetoholix, nigdy twego nie zjem
Mam dobre chęci, by każdy dzień jak święty święcić
Z tobą wziął i z nią co teraz kręcić
Radość i spokój to jest posmak tego, co po śmierci
Tam dojść mam i dość mam mówienia o komercji
Bóg może mnie sądzic, zechce to mnie skreśli
Daje mi natchnienie a czym się współczesni
Zupełnie im broszka, w dupie ciągle mało, bo to Polska
Co im pozostało żołądkowa gorzka lub drink
Z obornickiego Bolsa,
Życie to jest ring, lecz walki tu ustawia forsa
Nie ma co się dasać, jeśli kąsają naucz się z tego otrzasać
Nie mam zamiaru płynąć z prądem
Nikt mnie nie ogranicza, robie kombeks
Scena mnie wk..wia, spuśćmy bąbe
niech powstanie jak feniks, nowa i czysta by znowu ją cenić.
Idzie Kris Pastor na trening, idzie do pracy i do kościoła
Pan powołał, by pracował tu jak pszczoła
Daje mi to wizje, innym wizje dają koła
Kochają hipokryzje i kto tu jest prawdziwy weź się połap
Łap połap, dobry poziom, łap to ziom czas się wybić
Solo albo spóła, ci co nic nie robią będą zawsze z Ciebie szydzić
I wzajemnie, ja czuje się pewnie, bo znam kilku polaczków
Każdy z nich za mnie polegnie
Ja wierze w nich i w Pana oni wierzą we mnie
Proste zależności znane z praktyki nie z TV
Na ulicy są bruki nie ma taktyki jest żywioł
I każdym się pożywi
Ja nie chciałem się wtrybić, dziś dziwi metamorfoza
Wiesz kiedyś też myślałem jestem kozak
Ale pięści są słabsze od noża, a nóż wolniejszy niż kule
I twymi oprawcami mogą być zwykłe żule
Nawet gdy czujesz się królem