Marcin Rozynek - Ślepy los

Dzień jak dzień - świat rozbrzmiewa Słońce w twarz nas uderza Ryby śpią kloszardzi piją wodę z rzeki Rozbierasz mnie - dzieci biegają bez opieki Wisła napiera wciąż - więc odpływamy Zrzucasz futro i się kochamy Nagość traw łakomie godzi w nasze uda Jutro czy dziś pokażesz mi cuda Nie wie nikt czy los jeszce raz W niebie do siebie zprowadzi nas Gdybym w ciemności sam zapadł się Może został nam już tylko ten ruch Może już ostatni raz jestem Twój Nie wie nikt czy w niebie jeszcze raz Ślepy los do siebie zbliży nas