Marek Grechuta - Dzieci

Dzieciństwo moje szło przez pola z psem Pies naszczekiwał i z królestwa zbożauciekał anioł nagi jak rówieśnikskaczący z wierzby w leśne siano rzeki Tuż za aniołem uciekały ptakii dzika świnia i jej sen bagiennyi parę witek jutrzni połamanejprzez myszkujących za ptakami chłopców Psa uwiązałem na skraju królestwai rozgarniając jego sen rękamiszedłem do ojca ażeby mu pomócdogadać się z ludem o ten pierwszy chleb A wtedy jeszcze oprócz rówieśnikówwchodzących w rzekę znikających w sianie I rówieśnicy która mnie ciągałana inne siano bo jej ciało inneznałem do bólu w spiczastych kolanachżytniego ludu narzecze niewinne