Marek Grechuta - Motorek

Żyjesz i jesteś meteorem lata całetętni ciepła krewrytm wystukuje maleńki w piersiach motorekod mózgu do ręki biegnie drucik nie nerwjak na mechanizm przystałomyśli masz ryte w metalukrążą po dziwnych kółkachnigdy nie wyjdą z tych kółekjesteś system mechanicznie doskonałyjesteś system mechanicznie doskonałyi nagle coś się zepsułooto płaczeszpo kątach trudno znależć przeszły tydzieńlinie proste falujązamiast kwadratów , rombów w każdym głosie słychać w całym bezwstydzieostatecznego dnia trąbyotworzyły się oczy niebieskiewidzą razem witrynę sklepową i sądprzenika się nawzajem tłum Archanioły i ludzie Archanioły i ludziechmurne morze faluje przez lądulicami wskroś , tramwaje w poprzeksuną mgliste rydwanysuną mgliste rydwanypod wieczorem różowe błyskawicechoć grudzieńotworzyły się oczy niebieskieotworzyły się oczy niebieskiewidzisz siebie , marynarza w Azjia zarazem trzyletniego , pięćletniego chłopcana warszawskim podwórkuna warszawskim podwórkui siebie przed maturą w gimnazjumnamnozyło się tych postacinamnożyło sie tych postacistoją ogromnym tłumema wszystko to tya wszystko to tya wszystko to tya wszystko to tya wszystko to tya wszystko to tya wszystko to tya wszystko to tya wszystko to tya wszystko to tya wszystko to tya wszystko to tynie możesz tego objąć w szlifowanym żelazie rozumem