Marek Grechuta - Pamięć

Pamięć Płynie wciąż z prądem nowych dnilecz czasu zamiećnierzadko gubi piękne sny Młodości czysty kwiat Radości pełen światgdy ja szukamdo drzwi pamięci mojej ciągle stukam Otwieram drżącą dłonią jeszukając dobrych słówz poezji pięknych snówbo wiemże jesteś zielenią mąjesteś błękitem mym Dobra poezjo,sługo życia ponad światem złym Kiedy przypomnę cię wierszu,co bronisz mniebym nie zamieniał serca w kamieńprzez noce i dnie Pamięć ma wzywa cięprzez zagmatwany los Dobra poezjo,sługo życia wypełnij mój głos Nie można żyć bez wody Nie można żyć bez chleba Ale płomienia i ochłodyw duszy też szukać trzeba I kiedy czasem odpływampoezja jak z papieru łódka Pamięć niech będzie wciąż żywadla wierszu o szczęściu i smutku Życie, tysiącem ksiąg spisaneludzkie życieprzeżyło tyle różnych chwil Cudowny serca lottragiczny losu splotlecz wiemże pamięć zaciera wiele w myślachlecz nie kłamie,wierząc że oprócz cudów cozmieniają życia bólw komfortu ciepły tiul jest wiersz Jesteś zielenią mąjesteś błękitem mym Dobra poezjo,sługo życia ponad światem złym Pamięć ma wzywa cięprzez zagmatwany loswierszu wybrany słów najlepszychwypełnij mój głos Nie można żyć bez wody Nie można żyć bez chleba Ale płomienia i ochłodyw duszy też szukać trzeba I kiedy z myśli odpływaduszy błądzącej udrękaczyni to wciąż młoda i żywaz poezji tkana piosenkapiosenka.