Martyna Jakubowicz - Nocny problem Jana H.

Późnym wieczorem z knajpy wychodził żegnał się z ludźmi a witał się z liną swój chwiejny taniec znów rozpoczynał z sercem zalanym bólem i kpiną I myślał sobie nie zostało nic i myślał sobie nie zostało nic i myślał nie zostało nic nie zostało mi nic, tylko cnót pozory Na swoje życie nie mógł już patrzeć dość miał komedii aktów przemocy swój nocny spacer smętnie zaczynał padał za rogiem i drżał z niemocy I myślał sobie nie zostało nic i myślał sobie nie zostało nic i myślał nie zostało nic nie zostało mi nic, tylko cnót pozory