Michał Bajor: Bar pod zdech

Zanim się serce rozełkaCzemu, a bo ja wiemWarto zajrzeć do szkiełkaW barze "Pod zdechłym psem"Hulał po mieście listopadDmuchał w ulice jak w fletW drzwiach otwartych mnie dopadłRazem do baru wszedł- Siadaj poborco liściSiewco zgryzot wieczornychCzemuś drzew nie oczyścił?Kiepski z ciebie komornikLepiej byś z trzecim kompanem...Zresztą, można i bez... -Ledwiem to rzekł i już stanąłTrzeci mój kompan - bies- Czym to ja się spodziewałPić z takimi jak wyPierwszy będzie mi śpiewałDrugi będzie mi wyłCyk, kompania na zdrowiePijmy głębokim szkłemJa wam dzisiaj o sobie opowiemW barze "Pod zdechłym psem" -I poniosło, poniosło, poniosłoNa całego, na umór, na ostroI listopad pijany, i biesA mnie gardło się ściska od łezI poniosło, poniosło, poniosłoW sali uda o uda trze fokstrotW koło chleją, całują się, wrzeszcząNieprzytomnie, głupawo, złowieszczoPrzetaczają się falą pijanąI tak do białego dniaMilcząc pijemy pod ścianąDiabeł, listopad i ja- Diable, bierz moją duszęJeśli jej jesteś radAle przeżyć raz jeszcze muszęMoje czterdzieści latDaj w nowym życiu, diableMiłość i śmierć, jak w temWiatr burzliwy na żagleMyśl poza dobrem i złemZnów będę bił się i kochałBujnie, wspaniale żyłRadość, a nie alkoholWlej mi, diable, do żył -Diabeł był w melonikuPrzekrzywił go - Żyłeś dośćTo dlatego przy twoim stolikuSiedzimy: rozpacz i złośćGłupioś życie roztrwoniłŻycie to jeden haustSłyszysz jak kosą dzwoni Stara znajoma, Herr Faust?Na diabła mi dusza poety -Tak diabeł ze mnie drwi- Wiersześ wylał niestetyResztki człowieczej krwiZniknęli czort z listopademRozwiali się. Gdzie? Bo ja wiemA ja na podłogę padamW barze "Pod zdechłym psem"Szumi alkohol i wiecznośćMruczą - Zalał się gość -A ja - Zgódźcie na drogę mlecznąTaksówkę, ja już mam dość