Michał Pabich - Bezsilność

Nikt jeszcze nie wie jaki wstanie nowy świt
Ocean myśli, burze, sztormy - moich dni
Ta obojętność wciąż nie daje zgodnie żyć
Zasady, prawa już przestają w modzie być

Lecz idę pustą drogą pośród moich snów
Bezsilność wkracza jak zagadka wszystkich słów
Płomyk mej wiary gaśnie nagle z dnia na dzień
Tej wiary w ludzi, która tak uskrzydla mnie

Ooo, właśnie ginie życia sens
Ooo, każdy robi to co chce
Ooo, ślepych ulic mam już dość
Ooo, kto dziś znów zabłyśnie - kto

Jak nie stracić resztek sił
Jak pokonać łzy
Codziennością jest mój strach
Z wrogiem stoję twarzą w twarz

Ooo, właśnie ginie życia sens
Ooo, każdy robi to co chce
Ooo, ślepych ulic mam już dość
Ooo, kto dziś znów zabłyśnie - kto
Kto