Morten Harket - Krakevise

Og mannen han gjekk seg i vedaskog. Heifara, i vedaskog! D satt det ei krke i lunden og gol. Hei fara! Falturilturaltura! Og mannen han tenkte med sjlve seg, heifara, med sjlve seg: Skal tru no den krka vil drepa meg? Hei fara! Falturilturaltura! " no har eg aldri hyrt strre skam! Heifara, hyrt strre skam! Har du hyrt at ei krke kan drepa en mann?" Hei fara! Falturilturaltura! Og mannen han spente sin boge for kne. Heifara, sin boge for kne. S skaut han den krka s ho datt ned. Hei fara! Falturilturaltura! Av skinnet s gjorde han tolv par skor. Heifara, han tolv par skor. Det beste paret det gav han til mor. Hei fara! Falturilturaltura! Av tarmane gjorde han tolv par reip. Heifara, han tolv par reip. Og klrne han brukte'n til mkkagreip. Hei fara! Falturilturaltura! Og nebbet han brukte til kyrkjebt, heifara, til kyrkjebt, s dei kunne ro bde fr og t. Hei fara! Falturilturaltura! Av augo s gjorde han stoveglas. Heifara, han stoveglas. Og nakken han sette p kyrkja til stas. Hei fara! Falturilturaltura! Og den som 'kje krka kan nytta s, heifara, kan nytta s, han var ikkje verd'e ei krke f. Hei fara! Falturilturaltura!