Opał: IMAGO

Jak wygląda świat ziom, stojąc nad przepaścią,
jak wygląda światło, stojąc nad przepaścią,
Jak wygląda banknot, stojąc nad przepaścią,
jestem tylko larwą, osłonięta prawdą.

No to kurwa skaczę, hej, tyle pytań zero wytłumaczeń,
tyle znaczeń spisanych na stratę, mama jest bezpieczna, nie chcę zostać w matce, żyję, choć umarłem, piję, choć mam szanse, żyję dla tych zmartwień, już na starcie - starcie,
już wystarczy patrzcie,stawiam wszystko na tą jedną cienką kartę,
musisz, musisz, musisz biec, biec,
słowo musisz dusi mnie, mnie,
raperzyny kusi-zdech pies,
gucci, gucci, gucci-krew, krew,
Byłem u pani psycholog i mi nie pomogła,
bo moja pani psycholog to jest psycho-loszka.
Nowy rozdział, a ta sama książka, co mi los dał, to mu kurwa oddam,
wszyscy chcą mieć kontakt, konta, kontrakt,
frontman, co po kontach chowa bonga.
Kokon został, postać poszła, świat jak wcześniej nie wygląda,
postać poszła, kokon został - larwa mogła to dorosła.

On już nie ma po co żyć, a zło ima go,
bo on chciał mieć tylko styl-i ma go,
Imago, Imago, Imago, hej, hej,
Imago, Imago, Imago, hej, hej.
On już nie ma po co żyć, a zło ima go,
bo on chciał mieć tylko styl i ma go,
Imago, Imago, Imago, hej, hej.

Miasto swoim życiem tętni jak telenowele,
światło koi, ale męczy jak zaległy przelew,
ludzie wytykają błędy wciąż zmniejszając cele,
klaustrofobiczne zamknięty w swoim własnym ciele.

Stary-nowy ja i nowa fura, nowa formuła, a dalej buja,
infrastruktura, kości i skóra, nic już nie wskóram, pętla ze sznura.
Całe życie w jeden dzień mi pokazały oczy,
ja mam tylko jeden dzień-jeden dzień jak MOTYL,
jeden dzień jak motyl, a to dla świata za mała strata,
jeden dzień jak motyl, suko, nic dziwnego, że tak latam.
Moje serce zimne jak ten kamieniczny parter,
jak zakasać rękaw jak ciągle tam trzymam kartę.

On już nie ma po co żyć, a zło ima go,
bo on chciał mieć tylko styl i ma go,
Imago, Imago, Imago, hej, hej,
Imago, Imago, Imago, hej, hej.
On już nie ma po co żyć, a zło ima go,
bo on chciał mieć tylko styl i ma go,
Imago, Imago, Imago, hej, hej.

On już nie ma po co żyć, a zło ima go,
bo on chciał mieć tylko styl i ma go,
Imago, Imago, Imago, hej, hej,
Imago, Imago, Imago, hej, hej.