Pod Budą - O la ri ja

Ola ri ja, o la ri za oknami wstaje świt aż tu nagle wiatr nadleciał jak szalony na ramieniu jeszcze żony ciepły ślad wiatr nadleciał i kołysze naszym domem a od miasta jakiś dziwny rośnie gwar O la ri ja, o la ra to melodia płynie zła a ulicą zapomnienia gorzka rzeka już oblepia wszystkie bramy gęsty muł na przystankach na tramwaje nikt nie czeka a z latarni słowik zwisa głową w dół O la ri ja, o la ra już na rynku festyn trwa tańczy złodziej z kimś kto zakuł go w kajdany i idiota z profesorem nauk trzech z kalekami najpiękniejsze tańczą panny a na wszystko fioletowy pada śnieg. O la ri ja o la ra czarny werbel marsza gra obce słowa krzyczą usta skądś znajome po podwórzu biega w kółko chory pies biją dzwony i ktoś siedzi na balkonie u sufitu porzeczkowy rośnie krzew O la ri ja o la ra za horyzont patrzę w dal już na tacy mi podają sygnet złoty marzę o tym by zatrzymać wreszcie czas i łagodnie się zapadam w twoje włosy i wychylam gorzki toast aż do dna i objęci odpływamy gdzieś daleko już za nami zatrzaskują ciężkie drzwi i już oczom tak przytulnie pod powieką i od łez twoja sukienka cała lśni o la ri ja o la ra o la ri ja o la ra