Pokahontaz: B.O.

Tak sobie siedzę i dumam W tle bit Magiery, nie Flume'a Czas się rozciąga jak guma A ja w tym show niczym Truman Tak sobie siedzę i patrzę Jakbym był widzem w teatrze A gdy granicę wyznaczę Przekroczę jak Liberace, raczej! Nawet tę ciągnącą stąd donikąd Swą praktyką przekroczę ją jak Rubikon Podświadomy cykor widzi ryzyko I choć szkodzi szykom, masz za friko wykon Bo ode mnie zależy to niezmiennie Gdzie leży kres mych przeżyć, co mogę, a co nie? Ucz się co cenne, jak bieżyć suwerennie Doświadczysz, więc uwierzysz, chodź zaczynamy grę Nieraz ograniczają mnie dead-lin-em Afera, wpadam w cug, lecę jak dream-lin-er Kapela pucuje się tu punch-lin-em A teraz zróbcie plac, bo wjeżdża head-lin-er

Wiodę życie bez ograniczeń Bo co? Bo chcę! Bo mogę! I robię Za księżycem czy słońcem w zenicie Tętni krew, pętli zew, świeży powiew i ogień W twe okolice też zakotwiczę W tel. wbijam cel, ruszam w drogę, w obieg Zoba-czycie, jak Poka na szczycie Rozkwita bez pytań o zgodę, to wiedz

Pusta przestrzeń, wschodzące słońce z deszczem przechodzące dreszcze i wiesz, że chcesz jeszcze. Wszystko gra w orkiestrze tip-top. Szepczę, wrzeszczę: „hip-hop!”. Łap Pokahontaz najświeższe. Bliskość. Tak, jak w orle i reszce. Powiem, jak to jest, że ciągle tutaj jesteś: serce bije wolniej, igła jest na ścieżce ciągle jestem w formie, flow płynie, jak zechcę. Zapach tamtych lat, małolat. Gdy mamy cały świat u stóp i nie wstaję z kolan. Brat, nadal mamy czas, to tylko rola. Oprócz aktora siedzi w nas Coś. Ma zapach lola. Znasz to, niewola wyborów, samokontrola. Masz to w kolorach. Korona i aureola. Pchasz to jak Polak, na sztorm, a hola, hola, to nie klasztor. Jesteś wolny jak wolna wola.

Wiodę życie bez ograniczeń Bo co? Bo chcę! Bo mogę! I robię Za księżycem czy słońcem w zenicie Tętni krew, pętli zew, świeży powiew i ogień W twe okolice też zakotwiczę W tel. wbijam cel, ruszam w drogę, w obieg Zoba-czycie, jak Poka na szczycie Rozkwita bez pytań o zgodę, to wied