Raz Dwa Trzy - Idę przed siebie

Idę przed siebie
Przed siebie to tam, w innym kierunku
Niż wybrałbym sam, nawet w przeciwnym
Lecz idę więc chcę
Niestety nie wiem skąd ani gdzie
Idę przed siebie
Ze śladów mych stóp sądzę, że to właśnie może być ruch
Ślady są za mną i moje, a także między śladami śladów jest brak
Idę, wraz ze mną porusza się cień
On też określa tu noc albo dzień
Miast w pojedynkę idziemy we dwóje
I nie dowiodę, że to nie mój duch
Idę, idziemy, dążymy więc do ruchu
By się odbył potrzebne jest tłum, a tym jest to, czym nie ja i mój cień
Chociaż my również możemy być tłem
Idę, idziemy, lecz coś jest nie tak
Bliżej przed nami czy prędzej już punkt odniesienia, współrzędna czy oś
Trudno powiedzieć, bo trudno jest dojść
Idę by dotrzeć, wręcz idę by iść
Czynność jest skutkiem, przyczyną jest myśl
Jak idę tak przecież nie iść bym mógł
Koniec, na końcu są ślady mych stóp