Robert Kasprzycki - Chory krajobraz

Chory krajobrazhoryzont mdłypełznie jak kobragryzący dymsypie płatkamipopiołu deszczspada na płaszczewytartych drzew A nad miastem kołują najniżejaniołowie strąceni pod ziemię Niosą w dłoniach gałązki oliwnei rozdają za darmo nadzieję Małe skrzydła chcą ludziom przypinaćbiałe liry i szaty błyszczącedo aniołów strzelają myśliwiaż od krwi pociemniało już słońce Piszesz w powietrzu ostatni listzanim nie zniknieszw szarości mgły Krajobraz szarysen mara Bógwiara niczyjazbyt wiele dróg A nad miastem...Osiadł na twarzypłatek jak cieńzabrakło marzeńobejrzyj się Popatrz w to niebogdzie umilkł chórspada deszcz szaryspalonych piór