Robert Kasprzycki - Sam wiesz

Moją ręką napisał ktoś na tej kartce króciutki wiersz: "świata raczej mam dość ale czasem mi brak trochę czasu bym mógł poukładać swe słowa w świat".
Później gumką przezornie starł paradoksu koślawy bieg, strachem wieje z tych ścian, lepiej niech zimna biel wchłonie jak ślady sań, czarnych liter niezgrabny ścieg.
Przecież wybrałeś co masz, kartka odbija twą twarz, przestrzeń przecięta jak rdza w wytartym lustrze.
Przecież wybrałeś, sam wiesz, duszą i ciałem ten grzech, za który nigdy i nikt nie daje róż.
Być poetą to wielka rzecz, zatem wielkość nie grozi mi.
Kiedyś śnił mi się laur, później tylko się śnił, wreszcie sczerniał i zbladł, zawisł kleksem nad resztą dni.
Moją ręką napisał ktoś na tej kartce króciutki wiersz: "świata raczej mam dość ale czasem mi brak trochę czasu bym mógł poukładać swe słowa w świat".
Przecież wybrałeś co masz, kartka odbija twą twarz, przestrzeń przecięta jak rdza w wytartym lustrze.
Przecież wybrałeś, sam wiesz, duszą i ciałem ten grzech, za który nigdy i nikt nie daje róż.