Robert Kasprzycki - Uwierz mi

Starannie studiowany gest,kolokwium z przeszłych słów i miejsc,podziwiasz go, przyciąga cię twój magnes.Busola serca, wieczny lód,gdzieś skamielina suchych ust.Wszystko przepływa obok ciebie czas i krew.Trudno uwierzyć - uwierz mi, w to że ktoś kiedyś tutaj był,kto, wielkie słowo, nazbyt wielkie - kochał ją.Trudno uwierzyć - uwierz mi, tym trudniej, że to przecież ty,tym łatwiej, że to przecież tylko ty.Znów ten wystudiowany gestmyślałeś już że śmieszył cię,naiwny zbyt skuteczny chwyt w parterze.Gdy na kolana padasz samz podziwu wpół, a wpół dla braw.Wszystko przepływa pozostajeczysty gniew.Trudno uwierzyć - uwierz mi, w to że ktoś kiedyś tutaj byłkto wielkie słowo nazbyt wielkie kochał ją.Trudno uwierzyć - uwierz mi, tym trudniej że to przecież tytym łatwiej że to przecież tylko ty.Bo tylko ona umie tak,patrząc nie widzieć, zresztą jak -przecież od dawna jesteś dla niej przezroczysty.Znów szklaną windą zjeżdżasz w głąb,na dachu świata ujrzysz ją,sobą zdziwiony znów usłyszysz własny śpiew.Trudno uwierzyć - uwierz mi, w to że ktoś kiedyś tutaj byłkto wielkie słowo nazbyt wielkie kochał ją Trudno uwierzyć - uwierz mi, tym trudniej, że to przecież ty.tym łatwiej że to przecież tylko ty.