Robert Mróz - Droga ku zachodowi

ku zachodowi droga
tu sie zaczęła i mnei gra
rodzinne plansze bólu
stroskane głowy , wiersz

i pierwsza randka tu
i pierwszy w bójce cios
w jej wietrze motyle losu wiej
dziej bo sie dziej

ku zachodowi droga
choć meandruje ale tram
poprawiam perły lub
ze sceny rzucam w tłum

sceniczny kostium w net
w służebny zmienie strój
w jej wietrze motyle losu wiej
dziej bo sie dziej

ku zachodowi droga
pamięta o mnie
a ja mniej
tak wiele twardej gry

siwieją głowy wiesz
u źródeł oczuy twych
zarazsta rzesa snem
w jej wietrze motyle losu wiej
dziej bo sie dziej

i na raz
dwoje w net
kto to nakręcił ten film
jaki to mistrz
co sprawia ten czuły stan
żebym ja zabić sie dał zabić jak nic

ku zachodowi droga
pamięta o mnie
a ja mniej
i nowe zycie z nas
naszego jakby miej
to przecież cały sens
i czego jeszcze chcieć

w jej wietrze motyle losy wiej
dziej, bo sie dziej

i na raz
dwoje w net
kto to nakręcił ten film
jaki to mistrz
co sprawia ten czuły stan
żebym ja zabić sie dał za nich jak nic

ku zachodowi droga
tam przecież całe piękno jest
i oto wciskam gaz
oto odrywam sie
uroda nowych tras
życie porywa mnie
w jej wietrze motyle losy wiej
dziej, bo sie dziej