Tekst piosenki
Słowa: Tomasz Piórski
Muzyka: Ryszard Muzaj
Zbełtany śrubą kursu ślad
Prowadzi statek w inny świat,
Świat wierzeń, mitów, dużych ryb,
Gdzie życia stos się wolno tli,
Do portów, w których obcy gwar,
Tęsknota w duszy cicho gra.
Ocean zakrył cały włok,
Już kable cicho drżą.
Pożegnań i powrotów dni,
I roześmiane dzieci w snach,
Koszuli Ci nie poda nikt,
Zapomnisz, co to pieszczot smak.
Różowych kopert cichy dźwięk,
Gdy agent zdąży listy wnieść
I zapach tych rodzinnych stron -
Nie dziw się łzom.
W słuchawce słyszysz ostry trzask,
To Szczecin Radio woła nas,
Nie odpowiada w domu nikt,
Bezsilny będziesz siatki szył.
Niepokój w serce już się wkradł,
Czy po powrocie kartka w drzwiach:
"Nie wytrzymałam, mam już dość!"
I jeszcze coś.
Przemija nam powoli czas,
Już dorosłego syna masz,
Dwa razy chciałeś z łajby zejść,
Po dwóch miesiącach znowu w rejs.
Różowych kopert zniknął blask
I wszystkie ścieżki w portach znasz,
Czeka Cię jeszcze jeden rejs,
Przygotuj się...
