Seweryn Krajewski - Nad Twoj

Nad Twoja białą mogiłą białe kwitną życia kwiaty. O! Ileż lat to już było bez Ciebie duchu skrzydlaty Nad Twoją białą mogiłą od lat tylu już zamkniętą. Spokój krąży z dziwną siłą, z siłą jak śmierć nie pojętą. Nad Twoją białą mogiłą cisza jasna promienieje. Jakby w górę coś wznosiło, jakby krzepiło nadzieję. Nad Twoją białą mogiłą klęknąłem ze swoim smutkie O! Jak to dawno już było, jak się dziś zdaje malutko. Nad Twoją białą mogiłą, o Matko zgasłe kochanie. Me usta szeptały bezsiłą: daj wieczne odpoczywanie.