Seweryn Krajewski - Papier

Byłeś kruchy jak chorowity ptak, gdy październik, a dziś: ho, ho, ho, twoja skóra to papier ścierny, księżycowy pył i ziemski proch. Mało świata mam, niewielką garstkę świata mam, d G czy z nią sobie radę dam? Z wolna stygnie krew, nie żałujesz drzew papier ścierny. Bierzesz udział w grach, bo masz serce jak papier ścierny, księżycowy pył i ziemski proch. Mało świata masz, niewielką garstkę świata masz, czy z nią sobie radę dasz? Twoje licho śpi, ma pogodne sny papier ścierny, a sumienia szept nie przenika przez papier ścierny, księżycowy pył i ziemski proch. Mało świata masz, niewielką garstkę świata masz, czy z nią sobie radę dasz? A gdy przyjdzie śmierć chuda niby żerdź papier ścierny. Wiedz, że ona też serce ma jak jeż papier ścierny, księżycowy pył i ziemski proch. Mało świata masz, niewielką garstkę świata masz, czy z nią sobie radę dasz? Byłeś kruchy jak chorowity ptak, gdy październik, a dziś: ho, ho, ho, twoja skóra to papier ścierny. Z wolna stygnie krew, nie żałujesz drzew papier ścierny. Bierzesz udział w grach, bo masz serce jak papier ścierny. Twoje licho śpi, ma pogodne sny papier ścierny, a sumienia szept nie przenika przez papier ścierny.