Tekst piosenki
Wędrowanie i kochanie mają w herbie jeden znak.
Brzozy bielą malowane, a w koronie rudy mak.
Mijam brzozy, mijam maki, wciąż przede mną drogi szmat
Dzień jutrzejszy nie wiem jaki, dzień wczorajszy trwa od lat.
Wędrowanie i kochanie — tu Sahara, a tam sad.
Wędrowanie i kochanie, a na niebie gruszki gwiazd.
Po płonącym tym ekranie tak wędruje każdy z nas.
Wędrownicy, wędrownice, ci spod Raka, ci spod Lwa.
Z tajemnicy tajemnice idą, płyną tak jak ja.
Wędrowanie i kochanie od początku świata trwa.
Idę. Idę.
