Silo - Beton

Wyrokujesz nam,
bukiet szans łamanych przez chęć.
Glorii dzierżąc bat,
imienne zaproszenia ślesz.
Cień fortuny mami nas co krok,
fantomami uderzając w skroń.
Szczupły optymizmu kęs, wodzi nas za nos.

Gdzie w sukurs powinnościom,
efektem zaniedbania,
spuchnięta bania,
robić ma za cały świat...

Jak partyjny beton,
ulubioną z metod,
spychamy niewinność,
w zimną obojetność.

Kosztem granic, przecieramy szlak,
nieustanni w swych staraniach, by odcisnąć ślad.
Tak, czasami, a zdarza sie to nam,
połamani ciężko odbijamy się od dna.

Cień fortuny mami nas co krok,
fantomami uderzając w skroń.
szczupły optymizmu kęs, wodzi nas za nos.

(flow)

Szanowni państwo przecież to tylko żart, darmo pióra stroszyć nam.
To, co ma nadejść, co wydarzyć się ma,
każdy z nas już nosi w sobie.
To, co ma nadejść, co wydarzyć się ma,
dumnie się nazywa człowiek.