Tadeusz Seibert - Pod Prąd

na oceanie myśli
znaleźć stały lad
w końcu nie pamiętać
zapomnieć
wszystko mówi mi ze to jest daleko stad
choć na chwile
rozjaśni mrok

na\horyzoncie słońce blaskiem
w morzu topi sie
tak jakbym patrzył w twoje oczy

chce pod osłona nocy
móc dotykać z toba gwoazd
dosięgnąć gwiazd ten pierwszy raz

popłynę Pod Prąd
na drugi brzeg
nei groźny mi sztorm
na skraju łez
nim skończy się noc
będę błagał o dzień
choć na moment dopłynę tam

jak lodołamacz kruszyć lód
przeamc trud i gniew
nim zastygnie to co ważne

dryfując tak bez końca
modle sie o dobry wiatr
któy zawieje w twoją stronę

popłynę Pod Prąd
na drugi brzeg
nei groźny mi sztorm
na skraju łez
nim skończy się noc
będę błagał o dzień
choć na moment dopłynę tam

w deszcz czy w ogoeń
dziś jzu nic nei grozi mi
wystarczą twoje dłonie
i radość naszych chwil
pozwól znaleść
właściwej drogi bieg
wodospadem szczęścia biec

popłynę Pod Prąd
na drugi brzeg
nei groźny mi sztorm
na skraju łez
nim skończy się noc
będę błagał o dzień
choć na moment dopłynę tam